Panel klienta i UX administracji w sklepie internetowym

Nie zmuszaj do rejestracji przed pierwszym zakupem, daj goscinny checkout
Konto zaproponuj po zamowieniu, jednym kliknieciem, bez nowego formularza
Historia zamowien, ponowny zakup i lista zyczen to wartosc konta dla klienta
Wlascicielowi daj role Shop Manager, nie konto administratora
Relabel menu i czysty dashboard skracaja codzienna obsluge sklepu
[/dwb_keytakeaways]

Panel klienta to nie obowiazek, tylko wygoda

Wokol kont w sklepach narosl jeden szkodliwy mit: ze zeby cokolwiek kupic, klient musi sie najpierw zarejestrowac. To podejscie zostalo nam z czasow, gdy sklep traktowal konto jak przepustke. Dzis jest odwrotnie. Konto ma byc nagroda za to, ze ktos wraca, a nie bramka, ktora przeszkadza na pierwszym zakupie.

Warto rozdzielic dwie rzeczy, ktore czesto sie myli. Pierwsza to sam zakup, czyli droga od koszyka do platnosci. Druga to relacja po zakupie, czyli historia zamowien, zapisane adresy i szybszy powrot. Konto obsluguje glownie te druga warstwe. Jesli wpychasz je w te pierwsza, na sile, placisz za to porzuconymi koszykami.

W praktyce dobry sklep daje obie sciezki. Klient, ktory chce kupic raz i nie wracac, idzie przez goscinny checkout w trzy ekrany. Klient, ktory kupuje regularnie, zaklada konto i korzysta z jego wygody. Twoim zadaniem jest nie zmuszac pierwszego do zachowania drugiego.

Goscinne zakupy kontra konto: kiedy co wlaczyc

Domyslna sciezka w sklepie powinna byc goscinna. To znaczy, ze klient podaje dane do wysylki, wybiera platnosc i kupuje, bez zakladania hasla i potwierdzania maila. Im mniej krokow miedzy decyzja a platnoscia, tym wiecej dokonczonych zamowien. Konto wchodzi do gry dopiero wtedy, gdy daje realna korzysc.

Najlepszy moment na zaproponowanie konta to chwila po zlozeniu zamowienia. Klient juz podal imie, adres i mail, wiec konto da sie utworzyc z tych danych jednym zaznaczeniem, bez kolejnego formularza. WooCommerce ma na to gotowa opcje generowania konta przy zamowieniu. To znika roznice miedzy goscinnym zakupem a kontem, bo klient dostaje konto niejako przy okazji.

Co realnie daje klientowi dobre konto

Konto, ktore istnieje tylko po to, zeby istniec, nikomu nie pomaga. Zeby klient chcial z niego korzystac, musi w nim znalezc rzeczy, ktore oszczedzaja mu czas. Oto funkcje, ktore faktycznie maja wartosc i po ktore ludzie wracaja.

• Historia zamowien i faktury: klient w kazdej chwili sprawdzi, co zamowil, na jaki adres i pobierze fakture, bez pisania do Ciebie maila z prosba o duplikat.
• Ponowny zakup jednym kliknieciem: przycisk zamow ponownie, ktory wrzuca do koszyka caly poprzedni koszyk. Zloto dla sklepow z produktami kupowanymi cyklicznie.
• Zapisane adresy i dane: kolejne zamowienie bez przepisywania adresu wysylki i danych do faktury. Krotsza droga do platnosci to wyzsza konwersja powracajacych.
• Lista zyczen: miejsce na produkty na pozniej. Dziala jak prywatny katalog, do ktorego klient wraca, i daje Ci pretekst do przypomnienia mailem.
• Status realizacji: czytelna informacja, gdzie jest zamowienie, bez telefonu z pytaniem czy juz wyslane.

Lista zyczen zaslguje na osobne zdanie, bo czesto jest niedoceniana. To nie tylko gadzet. Klient, ktory dodal produkty do listy, juz wyrazil zainteresowanie. Przypomnienie o nich, szczegolnie przy obnizce ceny, to jedna z tanszych metod na dodatkowa sprzedaz do osob, ktore juz Cie znaja.

UX strony Moje konto: porzadek zamiast scianny linkow

Domyslna strona Moje konto w WooCommerce jest funkcjonalna, ale surowa. Pionowe menu z technicznymi nazwami i pusta przestrzen nie zachecaja do korzystania. Kilka prostych zmian sprawia, ze klient od razu wie, gdzie kliknac.

1. Najwazniejsze na gorze: ostatnie zamowienie i jego status powinny byc widoczne od razu po wejsciu, bo to ich klient szuka najczesciej.
2. Ludzkie nazwy zakladek: zamiast Panel daj Moje zamowienia, zamiast technicznych etykiet uzyj jezyka, ktorego klient uzywa w glowie.
3. Skroty do dzialania: widoczne przyciski zamow ponownie, pobierz fakture, sledz przesylke. Klient ma klikac, nie szukac.
4. Mniej zakladek: jesli nie korzystasz z jakiejs sekcji, ukryj ja. Pusta zakladka to tylko szum, ktory rozprasza.

Druga strona lady: panel administracyjny dla nietechnicznego wlasciciela

O panelu klienta mowi sie duzo, o panelu wlasciciela prawie wcale. A to wlasnie tam Twoj klient, czesto osoba bez wiedzy technicznej, spedza codziennie czas i to tam najszybciej sie zniechca albo cos zepsuje. Domyslny panel WordPressa z WooCommerce jest przeladowany. Menu pelne pozycji, ktorych wlasciciel sklepu nigdy nie tknie, ekrany z dziesiatkami opcji i techniczne nazwy, ktore nic mu nie mowia.

Efekt jest zawsze podobny. Klient boi sie cokolwiek kliknac, zeby nie zepsuc, dzwoni do Ciebie z kazda drobnostka albo, co gorsza, klika w ustawienia, ktorych nie rozumie, i faktycznie cos psuje. Uproszczenie panelu to nie kosmetyka. To rzecz, ktora decyduje, czy klient da rade samodzielnie prowadzic sklep.

Role Shop Manager: kazdy widzi tylko swoje

Pierwsza rzecz, od ktorej zaczynam, to role. Wlasciciel sklepu nie potrzebuje konta administratora. Administrator moze instalowac wtyczki, edytowac kod motywu, zmieniac ustawienia serwera i jednym ruchem polozyc caly sklep. To za duza wladza dla osoby, ktora ma pakowac zamowienia.

WooCommerce ma do tego gotowa role Shop Manager. Daje ona dostep do zamowien, produktow, klientow i raportow sprzedazy, ale odcina edycje kodu, instalacje wtyczek i wrazliwe ustawienia. Wlasciciel robi wszystko, co potrzebne do prowadzenia sklepu, i nie ma jak przypadkiem zepsuc rzeczy, ktorych nie rozumie. Konto administratora zostaje przy Tobie albo u zaufanej osoby technicznej.

Relabel menu, czysty dashboard i mniej klikniec

Kiedy role sa juz ustawione, biore sie za sam wyglad panelu. Cel jest jeden: wlasciciel po zalogowaniu widzi to, czego uzywa codziennie, i nic wiecej. Tu robi roznice kilka konkretnych zabiegow.

Relabel menu brzmi blaho, ale ma realny efekt. Kiedy osoba nietechniczna widzi Aktualnosci zamiast Wpisy i Towary zamiast Produkty, przestaje sie gubic, bo nazwy pasuja do tego, jak mysli o swoim sklepie. Do tego ukrywam wszystko, czego nie dotyka, czyli edycje motywu, narzedzia importu, polowe ustawien. Mniej pozycji to mniej okazji, zeby kliknac nie tam, gdzie trzeba.

Pulpit traktuje jak strone startowa pracy. Zamiast domyslnych widzetow z newsami WordPressa daje skroty do tego, co wlasciciel robi naprawde: nowe zamowienia do obsluzenia, przycisk dodaj produkt, podglad sprzedazy z tego tygodnia. Kazde kolejne klikniecie, ktore uda sie wyciac z codziennej rutyny, to czas, ktorego klient nie traci, i powod mniej, zeby dzwonil do mnie z pytaniem gdzie to jest.

Mniej klikniec, wiecej sprzedazy: dlaczego to sie spina

Caly ten material ma jedna wspolna mysl. Po obu stronach sklepu liczy sie ta sama rzecz: skrocic droge od zamiaru do dzialania. Klient ma jak najszybciej dojsc od koszyka do platnosci i od logowania do ponownego zakupu. Wlasciciel ma jak najszybciej dojsc od zalogowania do obsluzonego zamowienia. To jest dokladnie ta sama zasada zastosowana w dwoch miejscach.

Kazdy zbedny ekran, kazda techniczna nazwa i kazda pozycja menu, ktorej nikt nie uzywa, to drobny koszt. Pojedynczo niewielki, ale pomnozony przez setki klientow i codzienna prace robi roznice w przychodzie i w tym, ile czasu sklep zjada wlascicielowi. Dobry panel klienta podnosi powracalnosc, a uproszczony panel administracyjny sprawia, ze sklep da sie prowadzic bez ciaglego wzywania programisty.

W DawidWeb robie obie te rzeczy regularnie i traktuje je jako jeden temat: edytowalna, czytelna strona Moje konto z historia zamowien, ponownym zakupem i lista zyczen, a po stronie zaplecza role Shop Manager, relabel menu i pulpit skrojony pod to, co klient robi codziennie. Sklepy i strony buduje od 1800 zl, mam za soba ponad 120 projektow, a wycene uporzadkowania konkretnego sklepu dostajesz w 24 godziny.